Westerpost - 31 mei 2006 - Shirley Brandeis

Honderden mensen doen in Geuzenveld-Slotermeer vrijwilligerswerk.
Van de sportvereniging tot het verzorgingstehuis, van de kaartclub tot de basisschool. Het stadsdeel waardeert dat en organiseert sinds 10 mei in samenwerking met Spark, Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling (DMO) en Vrijwilligers Centrale Amsterdam (VCA) een maand voor en over de vrijwilliger. Deze week discussiëren medewerkers van Stichting de Brug over allochtonen en vrijwilligerswerk.
Ze hoorden het regelmatig tijdens de workshops die in het kader van de speciale maand werden gegeven: het is moeilijk om allochtonen in je vrijwilligersorganisatie te betrekken. Ze keken elkaar aan. ‘Wij hebben daar geen enkele moeite mee, hoor, ' aldus voorzitter Cor van Drongelen. Bij Stichting De Brug- waar mensen uit alle culturen een ontmoetingsplek vinden en cursussen kunnen volgen en een hapje kunnen eten - vinden zowel allochtone als autochtone buurtbewoners en vrijwilligers hun plek. Toch zijn er organisaties, weten ze ook bij De Brug, die alleen (van geboorte) Nederlandse mensen aantrekken. Van Drongelen en vice-voorzitter Leyla weten het antwoord op dit ’probleem’: ’Stop vanuit een Nederlands perspectief en verwachtingspatroon te denken.” Een organisatie moet zich openstellen, stellen ze. Saïd, stagiair sociale dienstverlening, knikt. De Brug stelt zich open. Vandaar dat hij, Leyla en alle andere mensen er graag bij betrokken zijn. In totaal zijn veertig vrijwilligers actief bij De Brug.
Uniek
De officiële visie van Stichting De Brug luidt: ‘Wij zijn ervan overtuigd dat een geëmancipeerde, multiculturele samenleving tot stand komt, zodra iedereen in staat is om met elkaar samen te leven met ruimte voor verschil. Juist het behoud van culturele identiteit, als één van de elementen ieder mens uniek en waardevol maken, draagt bij aan een samenleving waarin echte verbondenheid mogelijk is. Zodra wij van iemand verlangen om zichzelf, zijn/haar wortels, liefde, overtuiging, geschiedenis, geloof of cultuur te verloochenen, wordt contact oppervlakkig en wordt ware verbondenheid onmogelijk.’
Hoofddoek
Van Drongelen zette deze woorden laatst kracht bij door een herdenkingsdienst in de moskee bij te wonen. Gekleed met hoofddoek voelde ze hoe het is om als buitenstaander in een andere cultuur te vertoeven.
Ze keek toe en nam tot zich, maar kon niet helemaal meedoen. Gelijkwaardigheid, besefte ze toen al te meer, is waar het om gaat. En dat bestaat er bij De Brug. “Iedereen heeft hier evenveel te vertellen.” Integratie van beide kanten, is het motto. ‘In een volwaardige samenleving moeten alle partijen water hij de wijn doen. Sinds de komst van de islamitische assistent-koks bijvoorbeeld wordt er geen onrein vlees meer bereid.
Voor de medewerkers de normaalste zaak van de wereld: rekening houden met elkaars gewoonten.
Saïd knikt: “Iedereen wordt hier gerespecteerd”. Een organisatie die dat nastreeft, bereikt vrijwilligers uit alle hoeken.

Cor van Drongelen met hoofddoek

Naar pagina Vrijwilligers van De Brug